22dakika.org

1994 ya da 1995 yılı, üniversitedeki ilk yıllarım. Dizinin pilot bölümüne, okulu kırdığım bir günde, tamamen tesadüf eseri, atv ekranında denk gelmiştim (nedense hep show tv ekranında seyretmişim gibi hatırlıyorum, ama internetteki bu kadar kaynağın hepsi yanlış bilgi veremez sanırım!). Türkçe dublaj olmasına rağmen, Central Perk’te oturdukları kanepe, Ross’un “Hi! :-(” deyişi, Rachel’ın gelinlikle caféden içeri dalışı, beni diziye ve karakterlerine aşık etmeye yetmişti.

Central Perk

Dizinin pilot bölümünden sonraki bölümlerini okula gitmek durumunda olduğum için izleyememiştim. Zaten birkaç bölüm sonunda yayından kaldırılmıştı. Ama hep aklımda kaldı Central Perk. O tarihlerde dvd (ve hatta vcd) henüz çıkmamıştı ya da Türkiye’ye henüz gelmemişti. Bu yüzden Friends’le tekrar buluşmam için 5-6 sene kadar beklemem gerekmişti. Ama ilk sezonu baştan sona orjinal dilinde (ve Ingilizce altyazıyla) izlediğimde, beklediğime değdiğini görecektim! Sonraki sezon dvdleri Türkiye’de tek tek ve aralıklı olarak satışa sunuldukça hepsini aldım. Eve gelip dvd kapağının folyosunu açıp dvdyi dvd-çalara takmak beni en mutlu eden anlardan olmuştu.

Friends’le tanıştığım günden beri 13-14 sene geçti. Ben de Friends karakterleriyle eş zamanlı olarak büyüdüm (!) diyebilirim! Bu süre zarfında bambaşka bir dünyada (Almanya) yaşamaya karar verdim ve onlar (dvd formatı şeklinde) hep benimle oldu (They were there for me)! Yalnızlığımı paylaştılar, beni güldürdüler, eğlendirdiler, başta pratik Ingilizce olmak üzere bana çok şey öğrettiler. Bir insan “Arkadaşından” başka ne bekleyebilir ki? Sanırım Friends’i bu yüzden bu kadar çok seviyorum ve diziye bu derece bağ(ım)lıyım! Son olarak, “How you doin’?”!