Bu hafta severek seyrettiğim iki dizide de aynı noktaya dikkat ettim. Biri Heroes'daki spastik kahraman Daphne konusuydu. Diğeri de Terminator'de bu hafta ortaya çıkan kütüphane görevlisi Eric ile bizim güzel sayborgumuzun ortak çalışması oldu.
Ülkemiz televizyonlarındaki dizi veya filmlerde engellilik ve engellilerin nasıl yer aldığını da anlatmaya çalışan kısa bir yazı olacak bu. Bu konular bizde ne yazık ki çoğu zaman duygusal sömürü malzemesi olarak kullanılmıştır. Bazı programlarda sanki kötülerin hak ettiği bir ilahi ceza olarak işlenmiştir. Çoğu filmde de filmin sonunda bir mucize olur, sakat kişi iyileşmek zorunda bırakılır ve sevdiği kişiyle mutlu sona kavuşur. Sonuçta özellikle ikili ilişkilerde engelliliğin kabul edilemez bir durum olduğu zihinlere işlenir. Oysa gerçek hayatta böyle mucizeler olmaz. Neredeyse her zaman engelli kişi ömrünün sonuna dek engelli kalır.
Batı dünyasının biraz yapay da (sıkı denetlenen yasal yükümlülüklerin de etkisiyle) olsa olaylara bakış açısına bizlerin de sahip olması lazım. Biz genellikle günlük hayattaki daha çok eğlence kültürüyle ilgili hal-hareketlerini taklit etmekten öteye gidemiyoruz.
Gerçekten dizi yapımcıları ustaca yer verdiler engelliliğe dair bazı mesajları. Kişinin sakatlığını konunun merkezine oturtmadılar.. Sakatlık üzerinden duygu sömürüsü yapmadılar. Ve bu iki dizideki konuların Dünya Engelliler Gününün olduğu hafta işlenmesi çok hoştu. Dikkatimi çeken bazı ayrıntıları vereyim :
- Eric hayata çoğu insandan daha sıkı bağlıydı yani mutluydu
- Eric ve sayborgun arkadaşlığı ilgi çekiciydi, çünkü sayborg ona tek arkadaşım sensin dedi
- Eric işini ustalıkla yapıyordu, yetişemediği kitaplara ulaşmak için kullandığı gereç dikkatlerden kaçmadı
- Sayborg olmasına karşın genç kız sanki duygusal davranışlar sergiledi
- Sayborg bile engelli kişiye ne zaman yardım edeceğini tek tecrübede öğrendi (gerçi bulduğu olumsuz tespitleri arkadaşına bodoslama şekilde söylemesinin etkileri ayrı bir tartışma konusu)
- Eric sayborgun getirdiği çörekleri yemedi, belki de istediği bir arkadaşın varlığıydı
Tabii ki bir de Lost'ta yer alan John LOCKE'un unutulmaması gerekir.
Sonuçta Amerikan ve Avrupa film dünyasından öğrenilecek çok ders var. Bu konudaki filmleri merak edenler şuradaki arşive bakabilir. Ne yazık ki, eksikliğimizi sadece para akıtıp efektler yapamamak olarak algılayanlar çok. Dilerim bizler de tüm sakatlıkların toplum içinde eriyip yitmesine yardım eden daha çok sayıda filmler yaparız.
- kanatlitirtil
- 8 yorum var
- 04 Aralık 2008 14:24
« önceki yazı Lost 5x01: Because You Left - Sneak Peek |
sonraki yazı » 22dakika yeni bölüm. |
Yorumlar
doktor beyi de ekleyebiliriz listeye:
http://www.imdb.com/title/tt0412142/
sonra Monk da var, sorunu fiziksel değil biliyorum. sayılmaz demeyin, bir bölümde engelli kontenjanından polisliğe geri dönüyordu..
Teşekkürler kemkem, evet, birçok engel türü var ki, görünürde bir belirti bulunması ilk etapta zordur. Mesela sara hastalığı da kalıcı olduğu için bir engeldir. Engellilik: sadece kol bacak yoksunluğu, tekerlekli sandalye veya felçli olmaktan ibaret değil. Engelli Kimdir? Engel ve Engellenmişlik Nedir Ne Değildir? diyenler şuraya bir göz atıp, daha geniş bir fikir sahibi olabilirler.
ÖNEMLİ BİR KONUYA GÜZEL BİR BAKIŞ AÇISI GETİRMİŞSİN. TEBRİKLER.
mesela türk insanının aylarca barda birini beğenip duygularını açamaması ve daha sonra begenilmediğini düşünüp konuşmaktansa saldırganlaşması bir ENGELLİLİK göstergesi midir sayın hocam ? (kanatlıtırtılla sordum engellilik konularında ctrl+paste yaparak bizi epeyce bir aydınlattıgı icin kendisine yonellttim bu soruyu )
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
